AHMET YESEVİ ÜNİVERSİTESİ
UZAKTAN EĞİTİM FAKÜLTESİ
EĞİTİM YÖNETİMİ VE DENETİMİ
YÜKSEK LİSANS PROGRAMI

 

 

 

TÜRKİYE’DE OKULLARDAKİ REHBERLİK UYGULAMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

 

 

YÜKSEK LİSANS DÖNEM ÖDEVİ
(OKUL REHBERLİK HİZMETLERİ VE YÖNETİMİ)

 

 

DANIŞMAN
Yrd. Doç.Dr. Hamiyet SAYAN

 

 

HAZIRLAYAN
Mükerrem KALKAN
0877B005

 

 

GÜMÜŞHANE
2009
ÖN SÖZ

 

 

Rehberlik bireyin kendini gerçekleştirme sürecidir. Bu süreci yöneten uzman kişi de rehber öğretmenidir. Bilimsel ve sistematik profesyonel yardım anlayışı kabul edilen anlayıştır. Rehberlik, eğitimin  belirlediği  temel  amaçlara  yönelmiş  ve  yine  eğitimin,  niteliğini  kısmen değiştirmiş, özel  tekniklerle  ve örgütlenmiş olarak  yapılan  bir eğitim  biçimidir.

Kapasitelerini kullanan insan başarılı ve mutlu insandır. Rehberliğin amacı da insanın yaşamda  mutlu olmasına yardım etmektir.Rehberlik ilk defa Amerika’da 1900 yılların başında,  ülkemizde  ise 1950’li yıllarda görülmeye başlanmıştır.

Temelde eğitsel, mesleki ve kişisel olmak üzere üç rehberlik türü vardır. Bunların hepsi birbirini tamamlayan bir bedenin organları gibidir. Nasıl vücudun bir bölgesindeki rahatsızlık diğer kısımları etkiliyorsa bireyin eğitsel alandaki eksikliği mesleki ve kişisel alanlarını etkilemektedir. Rehberliğin  bütün süreçleriyle değerlendirmek zorunluluğu ortaya çıkmaktadır.
       
Öğrenciler mesleğe yönlendirilirken kişilik, ilgi, yetenek özelliklerine yönlendirilmelidir. Gelecekte iş imkanı olabilecek mesleklere yönlendirilmelidir. Okullarda rehberlik hizmetlerin daha önem verilmesi, sorunların rehberlik sayesinde minimal düzeye indirilmesi mümkündür.Özellikle öğrencilerin ergenlik dönemini sağlıklı bir şekilde atlatması için rehberlik servisine büyük iş düşmektedir. İlköğretimde daha çok eğitsel rehberliğe; ortaöğretimde meslek rehberliğine ağırlık tanınırken, yükseköğretimde,  kişisel rehberliğe ağırlık verilmektedir. Rehberlik insanın yaşamının her anında ihtiyaç duyduğu bir gereksinimdir. Rehberlik ve Psikolojik Hizmetler konusunda   
toplumun bilinçlendirilmesi sorunların çözümünde etkili olacaktır.

 

 

 

 

ANAHTAR SÖZCÜKLER :  Eğitim , Rehberlik , Okul
İÇİNDEKİLER

I. İÇİNDEKİLER……………………………………………………....3
1 . REHBERLİĞİN TANIMLARI……………………………………4
2. REHBERLİĞİN AMAÇLARI……………………………………..5
3. REHBERLİĞİN ÖNEMİ……………………………………………6
4.REHBERLİK ÇALIŞMALARININ TARİHÇESİ……………….6
  4.1. Ülkemizdeki Rehberlik Çalışmalarının Tarihçesi……….7
5. REHBERLİĞİN TÜRLERİ………………………………………..7
  5.1.   Eğitsel Rehberlik ve Psikolojik Danışma…………….....8
  5.2.   Mesleki Rehberlik ve Psikolojik Danışma……………….8
  5.3.   Kişisel Rehberlik ve Psikolojik Danışma……………..…9
6. OKULLARDAKİ REHBERLİK HİZMETLERİ………………10
  6.1.Psikolojik Danışma Hizmetleri………………………………11
  6.2.Oryantasyon Hizmeti( Yeni Ortama Alıştırma)………… 11
  6.3.Bireyi Tanıma Hizmeti………………………………………..11
  6.4.Bilgi Toplama Ve Yayma Hizmeti………………………………12
  6.5.Yöneltme Ve Yerleştirme Hizmetleri……………………….12
  6.6.İzleme ve Değerlendirme Hizmetleri………………………….13
  6.7.Müşavirlik ( Konsültasyon)Hizmeti………………………..13
7.İLKÖĞRETİMDE REHBERLİK…………………………………14
  7.1..İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri…………14
  7.2.İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve                         
       Öğretmen İlişkileri…………………………………………….15
  7.3. İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve
       Öğrenci İlişkileri……………………………………………….16
  7.4..İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve
       Yönetim İlişkileri……………………………………………….17
8.ORTAÖĞRETİMDE REHBERLİK……………………………...17
  8.1 .  Ortaöğretimde Okula ve Mesleğe Yöneltme…………19
9.YÜKSEK ÖĞRETİMDE REHBERLİK………………………....19
  9.1. Yüksek  Öğretimde  Rehberlik  ve  Psikolojik      
         Danışma………………………………………………………...21

Kaynaklar………………………………………………………………21

Özgeçmiş………………………………………………………………..24
 

 

 

 

 

1 . REHBERLİĞİN TANIMLARI

 

Rehberlik kendi istek ve imkanları ile toplumda kendisine açık gelişme imkanları ve beklentileri tanıması ve bunları en iyi biçimde uzlaştırabilmesi için bireye yapılan profesyonel ve sistematik yardımdır (Kuzgun , 1988) .

 

Bireyin  en  verimli    şekilde  gelişmesini  ve  doyum  verici  uyumlar sağlamasında  gerekli  olan  tercihleri, yorumları  planları  yapmasına  ve  kararlar vermesine yarayacak bilgi ve becerileri kazanması   bu tercih  ve kararları yürütmesi
için, bireye yapılan sistemli ve profesyonel bir yardımdır (Altıntaş , 2003:5) .

 

Rehberlik, bireyin yeterlilikleri ve yetenekleriyle en üst düzeyde gelişerek gereksinmelerini doyurmasında, benliğine uygun rol kavramları geliştirerek çevresindeki durumlarla ilişkisinde uyum sağlaması için gerekli problem çözme, karar verme bilgi ve becerisini kazanmasında; benlik kavramı ile bağdaşan doğal ve toplumsal ‘’gerçeği’’ içinde öğrenen olarak anlamlı ve mutlu bir yaşam sürmesinde bireye profesyonel kimselerce yapılan bilimsel ve sistematik yardım sürecidir (Özoğlu, 1997).

 

Kepçeoğlu  (2001) incelediği  tanımlar  sonucunda  rehberliği  şu  şekilde tanımlamaktadır : “Rehberlik,kendini anlaması problemlerini çözmesi,gerçekci kararlar alması, kapasitelerini  kendine  en  uygun  düzeyde  geliştirmesi, çevresine  dengeli  ve sağlıklı bir uyum yapması ve böylece kendini gerçekleştirmesi  için uzman kişilerce bireye verilen psikolojik yardımlardır. ”

 

Rehberlik, bireyin en verimli bir  şekilde gelişmesini ve doyum verici uyumlar sağlamasında gerekli olan tercihleri, yorumları, planları yapmasına ve kararları vermesine yarayacak bilgi ve becerileri kazanması ve bu tercih ve kararları yürütmesi için bireye yapılan sistemli ve profesyonel yardımdır (Tan, 2000 , s . 18) .

 

 

2. REHBERLİĞİN AMAÇLARI

 

Eğitim  anlayışı  bireyin  bedensel,  duygusal,  zihinsel  ve  sosyal  yeteneklerinin  kendisi  ve mensup olduğu  toplum  için en uygun şekilde  tümüyle gelişmesini amaçlar. Rehberlik  ise, eğitimin  belirlediği  temel  amaçlara  yönelmiş  ve  yine  eğitimin,  niteliğini  kısmen değiştirmiş, özel  tekniklerle  ve örgütlenmiş olarak  yapılan  bir eğitim  biçimidir. Eğitimde rehberlik,  amaçlara  ulaşmada  eğitime  yardımcı  olmakla  birlikte,  amaçlara  ulaşmayı engelleyen  faktörlere karsı da koruyucu bir önlem olarak ortaya çıkmıştır  (Yılmaz, Hasan
ve Üre, 2002,s.33). 

Rehberliğin  temel  ya  da  nihai  amacı  kişinin  kendini  gerçekleştirmesidir.  Kendini gerçekleştirme hümanistik psikoloji ekolünün ortaya koyduğu bir kavramdır (Yeşilyaprak , 2003 , s. 7) . 

 

Yaşamayı bir iş olarak kabul edersek, her işte olduğu gibi bu işte de başarılı ve mutlu olmak için bazı niteliklere sahip olmak gerekecektir.  Bireylerin yukarıdaki tanımlarda önemli bir kısmına değinilen bu nitelikleri kazanmalarına yardım etme, rehberliğin amacıdır (Erkan , 2003 , s. 2) .

İlk  olarak,  insancı  görüşün  önemli  temsilcilerinden  biri  olan  Maslow  tarafından kullanılmıştır.  Kendini  gerçekleştiren  insan  tüm  yeteneklerini  ve  gizil  güçlerini  içinde yaşadığı ana göre sonuna kadar kullanabilen kimsedir. Kendini gerçekleştirme bireyin her yönüyle  kapasitelerini  sonuna  dek  geliştirebilmesi  ve  daha  verimli  ve mutlu  bir  düzeye ulaşabilmesidir. Temel gereksinmelerinde doyum sağlayan  insan kendini daha  iyi ve daha özgür hissedecek  sonuçta kendisinde  var olan  tüm potansiyelleri açığa  çıkaracaktır. Yani gerçek anlamda kendisi olacak ve kendini gerçekleştirebilecektir ( Kılıççı, 1992, s. 22-23) .
 

Kendini  gerçekleştirme  kavramının  gelişiminde  Maslow  ile  Rogers'ın  katkıları  büyük olmuştur.  Maslow’a  göre,  insanın  davranışlarına  yön  veren  ana  güdü  insanın  kendini gerçekleştirme güdüsüdür. Rogers, kendini gerçekleştirme kavramı  ile aynı anlama gelen “tam verimlilik” kavramını kullanmıştır (Kepçeoğlu, 1996 , s.14) . 

 

3. REHBERLİĞİN ÖNEMİ

 

Psikolojik danışma bireylere, amaçlarına ulaşmalarında yardımcı olan bir kişiler arası ilişki süreci  olup,  danışma  sürecinde  yardımcı  olunabilecek  konulardan  bazıları  şunlardır: Benliği  anlamak,  bugün  ve  gelecek  hakkında  bilgi  sahibi  olmak,  önemli  kişisel  kararlar almak,  başarılabilecek  ve  büyümeyi  hızlandıracak  kişisel  amaçlar  belirlemek,  istenilen fakat gerçekleştirilmesi mümkün olan bir gelecek kavramı oluşturmak için planlar yapmak, kişisel ve kişiler arası problemlere etkili çözümler getirmek, etkisiz davranışları daha etkili davranışlara  dönüştürmek,  çevresel  zorluklar  ve  yaşam  şartları  ile  baş  etmek,  kayg , suçluluk,  kendini  küçük  görme,  yalnızlık,  yabancılaşma,  umutsuzluk  ve  kendine güvensizlik  gibi  benliği  bozan  ve  olumsuz  duygulara  yol  açan  kısımları  kontrol  altına almak, kişiler arasında etkili ilişki kurma yollarını öğrenmek ve uygulamak, önemli kişisel kararlar  verebilmek  için  karar  verme  sürecinin  temel  gereklerini  öğrenmek  ve  bundan yararlanmak,  benlik  için  bir  beğeni  ve  saygı  duygusu  kazanmak  ve  kişinin  temel ihtiyaçlarını karşılayabileceği konusunda iyimser olmak ( Etsenberg ve Delaney, 1993, s.27 ). 

 

4.REHBERLİK ÇALIŞMALARININ TARİHÇESİ

 

Rehberlik çalışmalarının başlangıcı ve gelişmesinde  A.B.D. öncülük etmiştir. Rehberlik uygulamaları ilk olarak meslek seçimine, iş bulmaya yardım hizmetleri olarak başlamış daha sonra bireyin eğitsel ve kişisel gelişimini de kapsamak üzere genişlemiştir. Mesleki rehberlik çalışmalarının gelişmesinde 20. yüzyılın başında yapılan zeka ve yetenek testleri önemli rol oynamıştır. Bu ölçümler sonucunda insanların farklı yeteneklere sahip oldukları ve buna göre de her bireyin üstün ve farklı olduğu ve bu yeteneğini kullanabileceği bir iş ve meslekte daha başarılı olabileceği görüşü benimsenmeye başlamıştır. Bu düşünceyle ilk kez 1908’de Boston’da Frank Parsons iş arayanlara hizmet vermek amacıyla büro açmış ve iş
isteğiyle müracaat edenlerin ilgi ve yeteneklerini saptayarak uygun bir işe yerleştirme hizmeti vermeye başlamıştır. Daha sonrada 1909’da ‘’Meslek Seçimi’’ adlı kitabı yazmıştır. İlk olarak okul dışında ve mesleğe yerleşmeye yardım olarak başlayan rehberlik hizmetleri  A.B.D’ de 1913 yılında eğitim sistemine alınarak sistemli bir şekilde gelişmeye başlamıştır ( Yeşilyaprak, 2003, s. 22-23 ).

 

4.1. Ülkemizdeki Rehberlik çalışmalarının Tarihçesi

 

Amerikan toplumuna kaynaklık eden temel ideal ve felsefe kişiye insan olarak büyük değer vermiştir. Bu yüzden rehberlik faaliyetlerinin Amerika’da doğup  şekillenmesi tesadüf değildir . 19. yy sonlarında Amerikan toplumunda birçok eğitimci, düşünür ve vatandaşlar okulların gençleri bütün haklarını daha iyi kullanabilecekleri birer psiko-sosyal varlık olarak ve topluma katkıda bulunabilecek birer üretici olarak daha iyi yetiştirilmeleri konusuyla yakından ilgilenmeye başlamışlardır. Bunun sonucu olarak bireysel eğitime, çocukların bio-psiko-sosyal ihtiyaçlarına ve toplumun ihtiyaçlarına dikkat artmıştır ( Tan , 2000 , s. 22-23 ) .

 

Başlangıç yılları aşamaları içinde 1953-54 yılında ilk defa Gazi Eğitim Enstitüsü, Pedagoji ve Özel Eğitim bölümleri ders programlarına rehberlik dersinin konulması ve 1955’de Ankara Demirlibahçe  İlkokulunda ilk rehberlik merkezinin açılması sayılabilir ( Kuzgun, 1992 ).
Daha sonra 1960’dan sonra kalkınma planlarında  şura çalışmalarında özellikle ‘’Yöneltme’’ hizmetleri esas eksen olmak üzere rehberlik anlayışı ve hizmetlerine yer verildiği görülmektedir. Bunun  sonucu olarak 8.Milli Eğitim  şurasında ortaöğretimin yeniden düzenlenmesi çerçevesinde 9.sınıfın ‘’Yöneltme’’ sınıfı olması, gençleri ilgi ve yeteneklerine uygun olan programlara yönlendirilmesi, yatay ve dikey geçişlerin yapılması kararları alınmıştır . Bu kararlar doğrultusunda Milli Eğitim Bakanlığı 1970-71 öğretim yılında 24 okulda rehberlik uygulamalarını resmen başlatmış ve her yıl bu sayıyı arttırmıştır ( Kepçeoğlu, 1993 ).

 

5. REHBERLİĞİN TÜRLERİ

 

Rehberlik, genel olarak, hizmetin kişiye ya da gruba verilişine, rehberliğin fonksiyonuna ve yapıldığı alana göre sınıflandırılabilir. Problem alanına göre rehberlik üç gruba ayrılır . Birey bir bütündür. Onun problemleri de  bütünün içinden bir durumdur . Bu sebeple rehberlik ve psikolojik danışma oluşumu da bütündür. Sadece bilimsel inceleme kolaylığı açısından rehberlik , hizmetin yöneldiği problem alanına göre ‘’Eğitsel Rehberlik’’,  ‘’Mesleki Rehberlik’’ ve ‘’Kişisel Rehberlik’’ olarak üçe ayrılmaktadır  ( Tan, 2000, s. 104 ).

 

5.1.   Eğitsel Rehberlik ve Psikolojik Danışma

 

Eğitsel sorunlarla ilgili olarak eğitim sisteminde bireye veya bireylere görülen yardım etkinliklerine Eğitsel Rehberlik ve Psikolojik Danışma denmektedir ( Özoğlu, 1997, s. 94 ) .                                                
Eğitsel Rehberlik ; öğrencilere okul seçme, okula ve okulun bulunduğu çevreye uyum sağlama, alan ve ders konularında sağlıklı tercihler yapma, verimli çalışma alışkanlıkları kazandırma, öğrenme güçlüklerinden kurtularak okulda başarılı olma, yeteneklerini geliştirme ve zamanı iyi kullanma gibi konularda yapılan yardımları içerir ( Ilgar, 2002, s. 40 ).

 

5.2.   Mesleki Rehberlik ve Psikolojik Danışma

 

Bireyler  yaşamları  boyunca  çeşitli  karalar  verirler  ve  seçimler  yaparlar.  Bireylerin yaşamları boyunca verdikleri kararların en önemlilerinden biri de meslek seçimi kararıdır. Bireyin  seçmiş  olduğu meslek,  sosyal  ve  ekonomik  çevresi,  çalışma  ortamı  ve  hatta  eş seçimi gibi birçok konuda belirleyici rol oynamaktadır ( Sayın, 1989,s.94 ).   

 

Meslek  kişinin  hayatında  çok  önemli  bir  yere  sahiptir .  Mesleğin  zamanla  kişinin karakterini de etkilediği  bilinen  bir gerçektir . Baltacıoğlu , meslek çevresi  ile ahlakileşme arasında  büyük  bağlılık  görür .  Çünkü  fert  daima meslek  çevresi  içerisindedir .  Bu  çevre başlı başına bir hayattır ( Tozlu,  1989, s.106 ). 

 

Mesleki  rehberlik  ve  danışma  hizmetleri,  bireylere  bir meslek  seçmeleri,  bu meslek  için hazırlanmaları,  meslekte  uyum  sağlamaları,  meslek  içinde  gelişme  ve  yükselmeleri amacıyla  yapılan  yardımlardır . Mesleki  rehberlik  ve  danışmanın  amaçları  aşağıdaki  gibi sıralanabilir ( Özgüven, 1994 , s149 ): 
 1-  Seçme  alanına  giren  mesleklerin  işlevleri,  nitelikleri,  sorumlulukları  ve  sağladıkları olanaklar hakkında bireylerin gerçekçi ve objektif bilgi edinmelerine yardım etmek; çeşitli meslekleri  eleştirel  bir  gözle  görebilmelerinde  ve  diğer  mesleklerle  karsılaştırmalarında bireye yardım etmek;
2-  Yeteneklerini  keşfetmelerine  ve  bunları  ilgili  mesleğin  gerekleri  ile karsılaştırılmalarında bağlantı kurmalarında gerekli yardımları yapmak;
3- Girmeyi planladığı isin ne tür bir is olursa olsun bir değeri olduğunu kavramasına, takdir etmesine, isine karsı doğru bir tutum geliştirmesine yardım etmek; is, meslek ve faaliyetler hakkında kaynaklardan bilgi edinmelerini sağlamak;
4-  Öğrencilere,  meslek  seçiminde  karsılaşacakları  problemler  konusunda,  danışmanına başvurmasıyla ilgili güveni sağlamak ;
5- Bir is ya da mesleğe uygun hazırlık ya da eğitim planlamasını yapmasına yardım etmek ve  is  ortamı  ve  çalışma  grubu  içindeki  yerini  anlamasına  ve  grubun  işlevsel  bir  üyesi olmasına yardım etmek;
6-  Basarının  çaba  ile  elde  edildiğini  ve  is  doyumunun  isi  bilinçli  ve  yeterli  düzeyde yapmaktan doğduğunu anlamasına yardımcı olmak;
7-  Zihinsel,  bedensel  ve  ekonomik  yönden  özürlü  ve  yetersiz  olanların  iş yaşamını gerçekleştirmelerine ve uyum sağlamalarına yardım etmek . 

Meslek rehberliği, bir bireyin kendi nitelik ve  şartlarını kavrayarak onlara en uygun mesleği seçmesi, bu meslek için hazırlanması ve bu mesleğe girerek orada başarı ile ilerlemesi oluşumuna yardım faaliyetleridir ( Tan, 2000, s.122 ).

 

5.3.   Kişisel Rehberlik ve Psikolojik Danışma

 

Nitelik itibariyle ne eğitsel ne de meslek planlarıyla ilgili olmayan problemler vardır. Bu problemler , kişinin duygu ve düşüncelerinden, sosyal ilişkilerinden, davranışlarından doğan problemlerdir. Bireylerin kendileriyle ilgili kişisel problemleri için yapılan yardımlara kişisel rehberlik ve psikoloji danışma denir. Her problemin kuşkusuz kişisel yanları vardır . Ancak , genellikle, 1) sağlıkla ilgili problemler, 2) başkalarıyla ilişki kurmaya ait problemler, (3) cinsiyet , kız-erkek ilişkileri , aşk ve evlenme ile ilgili problemler, (4) aile ve aile içi ilişkilerle ilgili problemler, (5) kendine güven, korku ve kaygı gibi iç yaşamla ilgili problemler, (6) değer yargılarıyla ilgili problemler ve (7) ben’lik tasarımı ile ilgili problemler kişisel problemler arasında sayılabilir . Okulda kişisel problemlerle ilgili rehberliğin temel amacı, bireyin kendini psiko-sosyal bir varlık olarak anlaması ve kabul etmesine, fiziksel ve sosyal çevresini gerçek boyutlarıyla idrak ederek kendi yetenek ve
imkânlarını en iyi şekilde kullanabilmesine yardım etmektir ( Tan, 2000, s. 139; Kepçeoğlu, 1999, s. 75 ).

 

  6. OKULLARDAKİ REHBERLİK HİZMETLERİ

 

      Rehberlik  hizmetleri  öğrenciye  okulların  değişiminde  ve  okul  çeşitlerinin değişiminde,  öğrencinin  değişiminde  gereklidir.  Dolayısıyla  öğrencinin  geleceğiyle ilgili  kararlar  almasında  rehberlik  hizmetleri  gereklidir.  Bunu  yanında  ülkemizde hızla artan sınıf tekrarlarının artmasında rehberlik hizmetleri gereklidir. Ülkemizdeki demokratik  eğitim  anlayışının  gelişmesi  ve  yerleşmesi  içinde  rehberlik  hizmetleri gereklidir. Hızlı  değişime  paralel  olarak  değişen  boş  zaman  değerlendirme,  ailevi, sosyolojik ve felsefi nedenler, inanç ve değer hükümleri gibi birçok nedenden dolayı rehberlik hizmetleri gereklidir ( Tan ,1992:92 ).

 

         Rehberlik  hizmetleri,doğrudan  doğruya  öğrenciye  yönelik  ve  dolaylı  olarak da  hizmetlerin  etkililiğini  artırmaya  yönelik  olarak  öğrenciyle  ilgili  kişi  ve kurumlarla yürütülen kapsamı oldukça geniş bir hizmetler bütünüdür ( Çam, 2003; 48 ).

 

      Sınıf  yöneticisi , öğreticiliğin  yanında    öğrenciye  rehberlik  de  yapabilmelidir. Bu nedenle sınıf yöneticisinin rehberliğin temel ilkelerini bilmesi gerekir. Sınıf yöneticisi rehberlik  hizmetlerinin  yürütülmesi  için  yönetici  ve  uzman  kişilerle  işbölümü yapmalı  ve  yakın  işbirliği  kurmalı. Rehber  öğretmenden  en  verimli  şekilde  nasıl yararlanacağını bilmeli ( Erdoğan 2000:141 ).

 

  Ülkemizde,  eğitimde  rehberlik  dolayısıyla  rehberlik  hizmetlerinin 1950  yılından  sonra Marshall yardımıyla başladığından bahsedebiliriz.  Bu dönemde Türkiye’ye  gelen  Amerikalı  uzmanlar  bu  konuda  çalışmalar yapmışlardır ( Tan, 1992:35 ).

 

Rehberlik hizmetleri çeşitli şekillerde verilmektedir. Bunlar: 
1. Psikolojik Danışma,
2. Oryantasyon,
3.  Bireyi Tanıma,
4.  Bilgi Verme,
5.  Müşavirlik,
6.  Yerleştirme,
7.   İzleme, Değerlendirme, Araştırma ( Kuzgun,1992:7 ).

 

       6.1.Psikolojik Danışma Hizmetleri

 

Psikolojik  danışma  hizmeti,  rehberlik  hizmetlerinin merkezini  oluşturur. Bir diğer  ifade  ile  tüm  diğer  rehberlik  hizmetleri, psikolojik  danışma  anlayışı  ve yaklaşımı içinde verilmelidir (Yeşilyaprak, 2003:10 ) .
.

       6.2.Oryantasyon Hizmeti( Yeni Ortama Alıştırma)

Bu hizmet bir okula yeni başlayan öğrencilere eğitim yılı başında, okulu, kurallarını, işleyişini tanıtmak, okul ve o çevrede ihtiyaçlarını nasıl karşılayacakları hakkında bilgi vermek ve böylece yeni girdikleri ortama kısa sürede alışmalarına yardımcı olmak üzere yapılan çalışmalardır. Daha genel anlamda oryantasyon “Yeni bir işe, yeni bir okula, üniversiteye giren kişinin çevresine, işine, okuluna alışabilmesi için başladığı iş ya da okul çevresinde bulunan yetkiler tarafından hazırlanan özel ve oldukça kısa süreli bir eğitim programı”dır. (Ceylan, 1995) (1)

       6.3.Bireyi Tanıma Hizmeti

Rehberlik hizmetleri içinde, öğrencinin gelişimine ve uyumuna yardımcı olabilmek için onu tanımak gereklidir. Bireyin yetenekleri, özellikleri, güçlü ve sınırlı yönleri, beklenti ve idealleri, ailevi koşulları, başarı durumu, ilgileri vb. yönleri hakkında çeşitli bilgiler onun gelişimini izlemek ve yardımcı olmak için kullanılır.

       Bireyin tanınmasında sınıf öğretmenlerinin desteklenmesi ve iş birliği için okulda psikolojik danışmanın/rehber öğretmenin bulunması önemli ve vazgeçilmez bir husustur.(1)

       6.4.Bilgi Toplama Ve Yayma Hizmeti

Bireyin kendini gerçekleştirebilmesi için öncelikle kendini tanıması ve bulunduğu çevrede içinde yaşadığı toplumda kendini nasıl geliştirebileceğini iyi değerlendirmesi gerekir. İşte bilgi toplama hizmetleri öğrencinin gerek duyabileceği her türlü bilgiyi onun yararlanmasına sunmak için yapılan çalışmalardır. Örneğin: seçmeli derslerin bulunduğu bir sistemde öğrenciye seçmeli derslerin kapsamı, amacı, kazandıracakları hakkında bilgi verilmesi gerekir. Ya da temel eğitim sonunda öğrencilere gidecekleri çeşitli liseler, bunların yapısı, niteliği, giriş koşulları gibi bilgiler verilmelidir. Aynı şekilde lise öğrencilerine de üst eğitim kurumları, üniversiteler ve koşulları vb. bilgiler verilmesi gerekir. Özellikle mesleğe yönelmede meslekleri tanıtmak amacıyla güncel ve yeterli bilgilerin verilmesi gençlerin doğru ve isabetli bir karar vermelerine yardımcı olacaktır.

        Bunların yanı sıra okuldaki ve çevredeki eğitsel ve kültürel etkinlikler, yardım hizmetleri, yararlanılabilecek kurumlar, part time iş olanakları, mezun olduktan sonraki iş olanakları hakkında bilgiler…gibi öğrencilerin kendini geliştirmesi için ihtiyaç duyacağı her türlü bilginin toplanması, tasnifi, öğrencilerin yaralanmasına sunulması ve paylaşılması çalışmaları bu gruba girer.(1)

 

       6.5.Yöneltme Ve Yerleştirme Hizmetleri

 

Öğrenci kendini tanıdıkça ve kendi gelişimi için yararlanabileceği bilgileri edindikçe bu iki grup bilgiyi kullanarak gelişime uygun durumlara yönelmeye başlayacaktır. İşte öğrencinin kendine uygun bir eğitim kurumuna, branşa,işe ya da mesleğe yönelmesi ve o konuma yerleşmesi için yapılabilecek yardım hizmetleri bu gruba girer. Ayrıca öğrencinin okul içi ya da okul dışı bir sosyal etkinliğe yönelmesi, psikolojik danışma hizmetinden yararlanması için teşvik edilmesi, seçmeli derslerden kendi gelişime yardımcı olacak alanları seçmesi, eğitim sırasında uygun kısa süreli iş, staj, uygulama alanlarına yönelmesine ve yerleşmesine yardım edici bütün çalışmalar bu hizmetlerin içine girer. Genel olarak bu hizmetlerin amacı bireyi içinde bulunduğu durumdan bir üst basamağa, gelişimi ve uyumu açısından daha iyi bir konuma yöneltmek ve yerleştirmek için çalışmaktır.

Bu hizmetin yürümesi için öğretmenin, psikolojik danışmanın/rehber öğretmenin, okul yöneticisi ve velilerle iş birliği içinde olması gereklidir. (1)

Okul  içi  ya  da  dışı  bir  sosyal  etkinliğe  yönelmesi,psikolojik  danışma hizmetinden  yararlanması  için  teşvik  edilmesi, seçmeli  derslerden  kendi  gelişimine yardımcı olacak alanları seçmesi eğitim sırasında  uygun kısa süreli iş,staj,uygulama alanlarına yönelmesine ve  yerleşmesine  yardım  edici  bütün  çalışmalar  bu  hizmetin içine girer ( Yeşilyaprak, 2003:13 ).

 

       6.6.İzleme ve Değerlendirme Hizmetleri

 

İzleme ve değerlendirme hizmeti, yapılan önceki hizmetlerin bir devamı gibi düşünülebilir. Yöneltme ve yerleştirme sürecinin sonu ne olmuştur? Örneğin: psikolojik danışma yardımı alan öğrencide bu hizmetin sonucu beklenen değişiklik gerçekleşmiş midir? Oryantasyon hizmetleri öğrencilere ne ölçüde yararlı olmuştur? Okul içinde bir eğitici kolay yerleştirdiğimiz öğrenci ya da okul dışında part-time işe yerleştirdiğimiz öğrenci o konuma ne derece uyum sağlamıştır? Bütün durumların izlenip değerlendirilmesi yapılan hizmetlerin etkinliğini anlamak, gerekiyorsa yardım hizmetlerini sürdürmek, yeni düzenlemeler yapmak için gerekir.

         Buradan da anlaşılabileceği gibi sağlıklı bir izleme ve değerlendirme hizmeti verilebilmesi için rehber öğretmenin/ psikolojik danışmanın okulunda uzun bir zaman yerleşik bulunmasını ön plana çıkarmaktadır. (1)

 

       6.7.Müşavirlik ( Konsültasyon)Hizmeti

 

Okuldaki  yönetici  ve  öğretmenlerin  daha  yeterli  ve  ortak  bir  rehberlik anlayışına  sahip  olunması  ve  tüm  imkânların  bu  anlayışa  uygun  bir  biçimde kullanılmasını sağlamaktır ( Onur, 1997:15 ). 

 

İlköğretim  okullarında  rehberliğin  amaçlarını  genel  başlıklar  altında saymak mümkündür. Bu amaçları Kuzgun (1992:2) şu şekilde sıralamıştır :
 •  Verimli çalışma ve sınav becerileri
•  Zamanı iyi kullanabilme 
•  Etkili karar verme, problem çözme ve plan yapma becerileri
•  Kendini tanıma ve kendini kabul
•  Etkili iletişim becerileri
•  Meslekleri tanıma
•  Kendi yetenek, ilgi ve kişilik özellikleri ile öğrenme konuları ve meslekler arasında bağ kurabilme 
•  Öğrenme ve çalışmaya yönelik olumlu tutumlar
•  Kendini anlamada
•  Kendine karşı sorumlu olma anlayışında
•  İş ve eğitim dünyasını anlamada
•  Karar vermede
•  İnsan davranışını anlamada (özellikle başkalarıyla olan ilişkilerde)
•  Hayatın,  özellikle  başkalarıyla  olan  ilişkilerde  ilgi,beklentilerine  ya  da gereklerine uyum sağlamada
•  Yüksek idealleri başarma ile ilgili değerlerinde.

 

7.İLKÖĞRETİMDE REHBERLİK

 

7.1..İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri

 

        Bir  okulda  öğretim  faaliyetleri  dışında  öğrencilerin  gelişimine  uygun  ortam sağlamak, karşılaşılan  güçlükleri  gidermek  ve  gerekli  önlemleri  almak  için  bazı hizmetler sunulmaktadır . Bu  tür hizmetler okullarda kurulan Rehberlik ve Psikolojik   Danışma Servisi tarafından yürütülmektedir ( Çam, 2003:48 ).

        Okullarımızda, öğrenciye öğretim çalışmalarından ayrı, sınıf öğretimi dışında sağlanan  ve  onun  kişiliğinin  duygusal  ve  toplumsal  yanları  ile  sağlıklı  bir  şekilde gelişmesine hizmet eden etkinlikleri kapsayan hizmetlere Öğrenci Kişilik Hizmetleri denir ( Yeşilyaprak, 2003:4 ).

       Okulun bireyi zihinsel olduğu kadar  toplumsal ve duygusal yönlerden de ele alarak, zihinsel  olmayan  etmenlere  de  yer  verecek  bir  düzende  bireyin  kişiliğinin gelişmesine  yönelik  çalışmalarını  sürdürmesi  gerçeği  ortaya çıkmaktadır  ( Özoğlu, 1997:19 ).
       7.2.İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve Öğretmen İlişkileri

 

        Rehberlik  hizmetlerinin  etkili  bir  şekilde  amacına  ulaşabilmesi  için  işbirliği içinde  ve  ortak  bir  anlayış  çerçevesinde  sunulması  gerekir.Okuldaki  rehberlik hizmetlerinin  sunulmasında  okul  psikolojik  danışmanı ( rehber  öğretmen ), okul müdürü ve müdür yardımcıları, sınıf  rehber öğretmenleri ve diğer ders öğretmenleri aktif biçimde görev almaktadır. Ayrıca personelin yapacağı görevler Okul Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliğinde açıklanmıştır ( Çam, 2003:49 ).

 

       Okullarda  rehberlik hizmetleri  sadece danışman  ( rehber öğretmen ) tarafından yürütülemeyecek  kadar  kapsamlıdır . Öğretmenlerin  rol  almadığı  hiçbir  rehberlik hizmeti, rehber öğretmen ne kadar başarılı olursa olsun , asla etkili olamaz . Bir okulda rehberlik  örgütünün  kurulması  öğretmenlerin  rehberlik  sorumluluğunu  ortadan kaldırmaz. Tersine  iyi  bir  rehberlik  uygulamasında  öğretmenin  rolü  daha  da  önem kazanır ( Kuzgun,1997:11 ).  

 

        Türk  Milli  Eğitiminin  Amaçları  ile  değişik  okulların  kuruluş  amaçlarına uygun, ferdi  davranışlarda  kendi  yaşantısı  yoluyla    ve  kasıtlı  olarak  istendik değişmeyi  meydana  getirmesi  süreci  olarak  tanımlanan  eğitimi; görev  kabul  etmiş tüm eğitim personeli tarafından, rehberlik, okuldaki bütün personeli kapsayan yönetici ve  öğretmenlerin  müşterek  sorumluluğu  altında  yürütülen  bir  faaliyettir. Okuldaki bütün  görevliler  rehberlik  çalışmalarına  katılmakla  yükümlüdürler. İlkelerine uyularak ele alınması öngörülmektedir . ( Kantarcıoğlu,1987:68 ).
  

Her şubedeki öğrencilerin rehberlik hizmetlerinden sorumlu olan sınıf rehber  öğretmenleri, okul  için  hazırlanan  yıllık  rehberlik  programı  doğrultusunda  sorumlu oldukları  öğrenciler  için  yıllık  rehberlik  hizmetleri  çalışma  planını  hazırlarlar. Bu aşamada  psikolojik  danışmanla  ve  diğer  öğretmenlerle  işbirliği  içinde  çalışmak  ve önerilerini almak gerekir ( Çam, 2003:52 ).

 

Öğretmenler, okulda öğrencileri en iyi tanıyan , onlarla en yoğun  iletişim kuran  ve karşılıklı saygı ve güvene dayalı  ilişkiler geliştiren kişilerdir. Ayrıca rehberlik  servisi  ile  öğrenciler  arasında  adeta  bir  köprü  görevi  görürler. Öğretmenlerin öğrencilerle  çok  daha  sık  iletişimde  bulunmalarının  doğal  bir  sonucu  olarak neredeyse  onların  sorunlarını  ilk  hisseden  kişi  olarak  bu  tür  öğrencileri  tespit etme  ve  okul  rehberlik  servisine  havale  etme  gibi  bir  görevleri  vardır ( Kaya  ve Çivitçi, 2003:247 ).

 

      7.3. İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve Öğrenci İlişkileri

 

         Eğitim  uygulamalarında  Rehberlik  servisleri, düzeltici  ve  iyileştirici özellikleri ve işlevleri yanı sıra, her bireyin öğrenim ve kişisel gelişmesi için fırsat ve olanaklarını  kullanılmasında    ve  değerlendirilmesinde  ve  bireyin  yönlenmesinde yardımcı olmak durumundadır ( Özoğlu, 1997:124 ).

 

        Eğitimin  anlam  ve  fonksiyonları  üzerinde  görüş  ayrılıkları  bulunmakla birlikte, çağdaş  eğitimin öğrencinin bedensel, zihinsel, duygusal  ve  sosyal  olan bütün kapasitelerini  kendine  en  uygun  bir    düzeyde  geliştirmesi  için  çaba  göstermesi gerektiği  konusunda  tam  bir  anlaşmaya  varıldığı  söylenebilir. Eğitim, bireyi  tüm yönleri  ile  bir  bütün  olarak  ele  alma  ve  geliştirme durumundadır ( Kepçeoğlu, 2001:35 ).

 

Kişisel rehberlik, öğrencinin kendini tanıması , anlaması , üstün ve sınırlı yönleri ile kendini  kabul  etmesi  ve  geliştirmesi ; kendine  güven, kişilerarası  ilişkilerde
becerikli ; kişisel  ve  sosyal  yönden  dengeli  ve  uyumlu  bir  birey  olarak  yetişmesine yardım  hizmetlerini  kapsar. Bu  yönlerden  her  öğrencinin  değişik  zamanlarda  ve değişik derecelerde yardıma ihtiyacı olabilir ( Yeşilyaprak, 2003:71 ).

 

 

 

       7.4..İlköğretim Okullarındaki Rehberlik Servisleri Ve Yönetim İlişkileri

 

Rehberlik  servisinin  kurulduğu  okullarda  görevli  psikolojik  danışmanların,  öğrencilerin  her  yönüyle  bir  bütün  olarak  gelişmelerini  desteklemek  için    çaba harcamaları  gerekir. Ancak, psikolojik  danışma  ve  rehberlik  hizmetlerinin  amacına ulaşabilmesi  için  psikolojik  danışman  tek  başına  çaba  sarf  etmesi  yeterli olmamaktadır. Öğretmenin  ve  okul  yönetiminin desteği  olmadan  etkili bir  rehberlik çalışmasından  söz  edilemez. Yönetici  ve  öğretmenlerin  psikolojik  danışmanlarla ortak  ve  yeterli  bir  anlayış  içinde  ekip  çalışması  yapmaları gerekmektedir ( Akbaş, 2001:6 ).

 

8.ORTAÖĞRETİMDE REHBERLİK

 

Orta öğretim 15-18 yaş grubunu kapsayan, öğrencilere bir meslek kazandırmayı ve onları yükseköğretim kurumlarına hazırlamayı amaçlayan eğitim devresidir. Öğrencile, gerek milli eğitimin genel amaçları ve temel ilkelerine uygun olarak, asgari ortak bir kültür ile birlikte, ilgi ve yeteneklerine göre “yüksek öğretime” veya “hayata ve iş alanlarına” hazırlanırlar  (Yeşilyaprak, 2002).
 

       İnsanlar aldıkları eğitim ve ilgi-yetenekleri, bilgi düzeyleri, sosyo-kültürel varlıklarıyla toplumların gelişmesine, ilerlemesine yön verirler. Böylece toplum içindeki ve toplumlar arası bilgi paylaşımı depolanması “bilim”i dolayısıyla da “bilimsel bilgi havuzu”nu meydana getirir. Bugün toplumda öğretmen, doktor, avukat, mühendis, mimar, ekonomist gibi sektörel elemanların olması ve bunun yanında hemşire, teknisyen, sekreter, muhasebeci gibi ara elemanların olması toplumun “bir yandan ekonomik sistem içinde kendilerinden beklenen görevleri yerine getirirken, diğer yandan halk kitleleri ile aydınlar arasında iletişim kurulmasına yardım eder” (Erden,1998).
 

         Bunun yanında orta öğretim kurumları yüksek öğretime öğrenci yetiştirerek ikinci bir işleve daha sahiptir. Yüksek öğretimdeki öğrencilerin başarıları, orta öğretimdeki eğitim ve öğretimin niteliğine bağlıdır. Milli Eğitim Temel Kanuna göre “Bütün öğrencilere orta öğretim seviyesinde asgari ortak bir genel kültür vermek suretiyle, onlara kişi ve toplumun sorunlarını tanıtmak, çözüm yolları aramak ve yurdun iktisadi, sosyal ve kültürel kalkınmasına katkıda bulunmak bilincini ve gücünü kazandırmak; öğrencileri, çeşitli program ve okullara, ilgi, istidat ve kabiliyetleri ölçüsünde ve doğrultusunda yüksek öğretime veya hem mesleğe hem de yüksek öğretime veya hayata ve iş alanlarına hazırlamaktır” (Madde,28).
 

         Tan (1992)’a göre orta öğretimde, ergenin kişilik bütünlüğünü kazanması, yetişkinlerin iş dünyasına hazırlanması, özel yeteneklerinin geliştirilmesi, kendini dil ve sanatla ifade edebilmesi, yüksek öğrenime hazırlanması … ağırlık kazanmış olan amaçlardır.
 

         Ülkemizdeki orta öğretim kurumları aşağıdaki işlevleri yerine getirmeye çalışırlar (Özgüven, 1999)


        Öğrencilerin ulusal ve milli çerçevede bütünleşmelerini sağlamak Öğrencilerin bireysel özelliklerini ve yeteneklerini azami düzeye kadar geliştirmek Ülkenin iş ve çalışma yaşamına orta nitelikli insan güzü yetiştirmek (ara insan gücü)Toplumda yapıcı, yaratıcı, uyumlu ve girişimci yurttaşlar yetiştirmek. Öğrencilerin bilim ve teknolojide derinleşmelerini sağlamak ve yüksek öğretime hazırlamak Öğrencilerin iş yaşamı ile ilgili olarak sanayi ve yaygın eğitim ile ilişkiler kurmalarını sağlamak
Uluslar arası ilişkiler, girişimcilik bilgi ve becerilerini artırmak ve yabancı dillerini geliştirmek.
  
        Bunu yanı sıra öğrencilerin dönem özellikleri de rehberlik hizmetlerinin yanında psikolojik danışma hizmetlerinin de verilmesini gerektirmektedir. “Lise yılları daha çok ergenlik dönemi kapsamında düşünülebilir. Bu dönem ergenin kendini aradığı, değerler oluşturarak kimliğini belirlemeye çalıştığı bir dönemdir. Bu yüzden oldukça bunalımlı geçen bir dönemin sağlıklı aşılabilmesi eğitimde gence yönelik psikolojik hizmetleri zorunlu hale getirir” (Yeşilyaprak,2002).
 
 
         Bütün bu durumlar, eğitimde gencin kendini rahat ifade edebileceği, güvendiği ve yakın hissettiği yetişkinlerle sağlıklı ilişkilere girebileceği demokratik bir ortam gerektirir. Ancak rehberlik anlayışının var olduğu ve gence çeşitli yardım hizmetlerinin sunulduğu bir ortam bu süreci sağlıklı bir şekilde yaşamasına yardımcı olabilir(Yeşilyaprak,2002).


        Birey kendini gerçekleştirme çabalarını sürdürürken önemli ya da önemsiz, bilinçli ya da farkında olmadan, bir takım tercihler yapmakta, kararlar almaktadır. Bireyin karar verirken daha bilinçli davranmasına dış baskılardan ve iç çatışmalardan arınık olmasına yardımcı olmak rehberliğin en önemli amacıdır. Bireyin küçük ve önemsiz gibi görünen kararlarında bile mümkün olduğu kadar zengin ve doğru bilgiye dayanmasına, iç çatışmalarından haberdar olmasına, göremediği seçenekleri görmesine ve giderek sorunlarını kendi başına çözebilen bir kişi haline gelmesine yardım etmek rehberliğin başlıca hedefini oluşturmaktadır (Kuzgun,1992)

 

8.1 .  Ortaöğretimde Okula ve Mesleğe Yöneltme

 

 Ortaöğretimde mesleğe yöneltme su şekilde yapılır ( Kulaksızoğlu, 1994, s.25 ). : 
1- Kendilerine en uygun olan dallara ayrılabilmeleri için yönlendirmek. 
2- Lisede  okuyacağı  dallarla,  yükseköğretimde  okuyacağı  programlar  arasındaki  ilişkiye dikkat çekmek.
3-  Kendisine  en  uygun  yükseköğretim  programlarının  neler  olabileceği  konusunda rehberlik ve mesleki danışmanlık yapmak .
4- Üniversite sınavı öncesi dolduracağı tercih formunu hatasız olarak hazırlayabilmesi için öğrenciye rehberlik yapmak .
5- Ders öğretmenlerinin her birinin ders konuları ile doğrudan ilgili olan meslekleri tanıtmalarını, böylelikle örgencilerin meslek çeşitleriyle ilgili sözcük dağarcıklarının genişlemesini sağlamak

 
9.YÜKSEK ÖĞRETİMDE REHBERLİK

 

Önceki basamaklara göre yüksek öğretim basamağındaki eğitim kurumlarının yapı, amaç, işlev ve işleyişindeki değişikliklere ek olarak yüksek öğretimdeki öğrencilerin ergenlik dönemlerinin sonlarında olmaları, onlara sunulacak rehberlik hizmetlerini farklılaştırmaktadır.
           Yüksek öğrenim döneminin ihtiyaç ve problemleri de tabiatıyla öncekigelişim dönemlerinin ihtiyaç ve problemlerinden farklı olmaktadır. Yüksek öğrenim gençliği, ev ve aile nüfuzundan çıkmakta, kendi başına karar verme ve bunların sorumluluğunu yüklenme durumundadır, öğrenim süresince barınma, beslenme, akademik başarı, kız-erkek ve arkadaş ilişkileri, flört ve aile kurma, malî destek, sağlık gibi bir çok sorunu halletme, kişilik bütünlüğü ve kimlik kazanma, kendini seçtiği bir meslek için hazırlama gibi sorunları en uygun tarzda çözmekle yükümlüdür. Kendisinin, toplumun ve insanlığın sosyolojik,politik ve ekonomik sorunları, onu daha yakından ilgilendirmekte ve düşündürmekte, hatta üzmektedir.
              Üniversiteli genç örf ve âdetler, değerler, inançlar, tavırlar, davranışlar üzerinde daha bilinçli bir şekilde kafa yormaktadır. Kimliğini bulmaya çalışmaktadır. Orta öğrenimde meslek seçimi önemli bir sorun iken, yükseköğrenimde girmiş olduğu öğrenim programının hedeflediği meslekte yetişme ve mezuniyette iş bulma sorunlarıyla yüzyüze gelmektedir.
                   Bütün bu ve benzeri sorunların çözümüne yönelik karar ve plânlarında asıl yetkili ve sorumlu olan, gencin kendisidir. Bu yetki ve sorumluluklarda gencin desteğe ihtiyacı vardır. Bu desteği vermesi gereken de rehberlik örgütüdür.
Üniversitelerimizde yetenekleri ölçüsünde başarı göstermeden öğrenimini sürdüren öğrenci sayısının yüksek oranlarda olduğu ileri sürülmektedir. Üniversite giriş sınavları ile üniversitedeki başarı düzeyi arasındaki düşük ilişkilerle ilgili bulunan araştırma bulguları da bu kanıyı doğrular niteliktedir. Yeteneklerinden anlamlı derecede daha düşük bir basan gösteren öğrencilerin durumları ise kalkınmakta olan bir ülke için hayati öneme sahip olan nitelikli insan gücünün yetiştirilmesini olumsuz biçimde etkilemektedir.
                Üniversite öğrencileri hangi nedenlerle rehberlik yardımı almak isteyebilirler? Yüksek öğretim kurumlan olan üniversitelerde rehberlik hizmetleri Sağlık-Spor ve Kültür Dairesi Başkanlığı adı verilen birim altında örgütlenmiştir. Ne var ki çoğu üniversitede henüz gelişmekte olan bu hizmetlerin yeterince etkili olmadığı da bir gerçektir. Yüksek öğretim düzeyindeki gençlerin kendilerine özgü sorunlarıyla başedebilmeleri, bu kurumlarda da etkili rehberlik hizmetlerinin hayata geçirilebilmesine yönelik düzenlemelerin yapılabilmesine olanaklıdır. Bu bakımdan üniversitelerdeki rehberlik hizmetlerinin Öğrenci Kişilik Hizmetleri adıyla oluşturulacak olan birimler altında toplanarak yeniden örgütlenmesi yararlı olacaktır.(2)

 

 

 

9.1. Yüksek Öğretimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma


          İlköğretimde daha çok eğitsel rehberliğe; ortaöğretimde meslek rehberliğine ağırlık tanınırken, yükseköğretimde, kişisel rehberliğe ağırlık verilmektedir.Ne var ki bugün yükseköğretim görmeye hak kazanmış öğrencilerimizin birçoğu, ilköğretim ve ortaöğretimde, sözü edilen nitelikte bir rehberlik ve psikolojik danışmadan yararlanamamışlardır. Bu yüzden, öğrencilerimiz bu düzeyde bile eğitsel rehberlik ve meslek rehberliğine gereksinim duymaktadırlar. Yükseköğretime başlamış olan öğrencilerimiz arasında örneğin, not tutma özet çıkarma, hızlı okuma, okuduğunu anlama gibi konularda bile sorunu olan öğrenci sayısı az değildir.
        Yükseköğretime başlamış olan Öğrencilerimiz arasında, girdiği bölümü ya da dalı sevmediği, bu dalda başarı gösteremediği için,  kabarık sayıda bir öğrenci grubu, bölümünü ya da yöneldiği dalı değiştirmek istemektedir. Bu nedenle eğitsel rehberlik ve meslek rehberliği, yükseköğretim kurumlarımız için de bir gereksinim olarak ortaya gelmektedir. (2)

 

KAYNAKLAR

 

AKBAŞ ,  Sabit.  ( 2001 ) .İlköğretim  ve  Ortaöğretim  Okullarındaki  Rehberlik Hizmetlerinin  Yürütülmesinde  Oluşturulan  İşbirliğinin  İncelenmesi.Adana  :
Çukurova Üniversitesi  Sosyal  Bilimler  Enstitüsü    ( Yayınlanmamış Yüksek  Lisans Tezi )  

ALTINTAŞ , Ersin ( 2003 ) . Okullarda  Rehberlik Hizmetleri  Alanları –Birimleri . Gürhan Can ( Ed) , Psikolojik Danışma ve Rehberlik . Ankara: Pegem Yayınları,1-26

ÇAM , Sabahattin . (  2003 ) . Okullarda Rehberlik Hizmetleri Alanları-Birimleri . Gürhan Can ( Ed) , Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara: Pegem Yayınları,47-70

ERDEN, M. ve Akman. Eğitim Psikolojisi (Dördüncü Baskı) Ankara: Arkadaş Yayınevi (1998)

ERDOĞAN,İrfan. (2000).Sınıf Yönetimi.İstanbul:Sistem Yayıncılık.

ERKAN, Serdar.  Okul Psikolojik Danışma ve Rehberlik Programlarının Hazırlanması. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2001.

ILGAR, M. Zeki. ‘’Rehberliğin Başlıca Türleri’’, Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2002.

KANTARCIOĞLU,Selçuk.(1987).Orta  Dereceli  Okul  Öğretmenleri  İçin Rehberlik El Kitabı.İstanbul:Milli Eğitim Basımevi

KEPÇEOĞLU, M. Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Özdemir Ofset. Ankara,1996.

KEPÇEOĞLU,Muharrem(2001).Psikolojik  Danışma  ve  Rehberlik.İstanbul:Alkım Yayınları

KILIÇÇI, Yadigar, Okulda Ruh Sağlığı. Ankara: Anı Yayıncılık, 1992.

KULAKSIZOGLU, Adnan, KULAKSIZOGLU, E. Nur, Meslekler Rehberi, Kavram  Yayınları, İstanbul,1994 s. 25.

KUZGUN,Yıldız  (  1992).Rehberlik  ve  Psikolojik  Danışma.Ankara  .ÖSYM Yayınları

KUZGUN,Yıldız(1997).Grup Rehberliği El Kitabı.Ankara.Milli Eğitim Bakanlığı Yayınevi

Milli Eğitim Temel Kanunu, 24/06/1973 – 14574 Numarası : 1739 (Madde 28)

ONUR, Mustafa. (1997). Giresun İli Merkez Liselerindeki Yönetici,Öğretmen ve Öğrencilerinin  Rehberlik  Anlayışlarının  İncelenmesi.  Trabzon  :  Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü ( Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi )

ÖZGÜVEN, E., Psikolojik Testler. Yeni Doğuş Matbaacılık. Ankara. 1994

ÖZGÜVEN, İ. Ethem. Çağdaş Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma Ankara: A.Ü Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, no:181 (1999)

 

ÖZOĞLU,Süleyman  Çetin  (1997).Eğitimde  Rehberlik  ve  Psikolojik Danışma.Ankara:Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları

SAYIN, Saime, Lise Öğrencilerinin Mesleki Olgunluk Düzeyleri ve Denetim  Odakların Stewart, A.C., Perlmutter, M. & Freidman, S. (1989).Lifelong human development.Newyork: John Wiley & Sons.

TOZLU, Necmettin, İsmail Hakkı Baltacıoglu’nun Eğitim Sistemi Üzerine Bir Araştırma, M. E. B. Yayınları, İstanbul, 1989, s. 106.

TAN,Hasan ( 1992).Psikolojik Danışma ve Rehberlik.İstanbul : Alkım Yayınları

TAN, Hasan. Psikolojik Danışma ve Rehberlik. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 2000.

YEŞİLYAPRAK, Binnur. Eğitimde Rehberlik Hizmetleri (Gözden Geçirilmiş 3. Baskı) Ankara:Nobel Yayınları (2002)

YEŞİLYAPRAK, Binnur, Eğitimde Rehberlik Hizmetleri. Ankara: Nobel Yayın  Dağıtım,2003.

YILMAZ, Hasan ve ÜRE, Ömer, Rehberlik, Çizgi Kitapevi, Konya, 2002, s. 33.

 

İNTERNET SİTELERİ

 

1)http://www.rehberlikpdr.com/psikolojik-danisma-ve-rehberlik-alaninda-calisanlar-icin-etik-kurallar-t13.0.html;prev_next=prev#new

 

2)http://www.odevarsivi.com/dosya.asp?islem=gor&dosya_no=73896

 

 

 

 

ÖZGEÇMİŞ

 

Mükerrem KALKAN

KİŞİSEL BİLGİLER

 

Doğum Tarihi : 10.07.1978
Doğum Yeri : Kelkit / Gümüşhane
Medeni Durumu : Evli

EĞİTİM

Yüksek Lisans : Ahmet Yesevi  Üniversitesi  –  Sosyal Bilimler Enstitüsü  –  Eğitim Yönetimi ve Denetimi Yüksek Lisans Programı , 2009 - devam ediyor .
Lisans : Atatürk Üniversitesi – Erzincan  Eğitim Fakültesi – Türkçe Öğretmenliği Bölümü , Erzincan , 2002 .
Lise : Muammer ve Enver Şahin İmam Hatip Lisesi  –  Sosyal Bilimler Bölümü, Gümüşhane ,  1996 .
Ortaokul  :  Söğütlü Ortaokulu ,  Gümüşhane , 1992 .
İlkokul  :  Söğütlü İlkokulu ,  Gümüşhane ,  1988 .

ÇALIŞTIĞI KURUMLAR

2008   -  75.YIL İMKB YİBO  , Kelkit  , Gümüşhane devam ediyor
2004  –  2008  : Cumhuriyet İlköğretim Okulu,Kelkit , Gümüşhane  -  devam ediyor.
2002 –  2004  :  Fatih  İlköğretim Okulu  , Kaynarca  , Sakarya

İLETİŞİM

Mail  :  mukerremkalkan@hotmail.com
Web  :   www.mukerremkalkan.com
Gsm  :   05354930252